Draugens Daglige Spådom

I dag starter du et prosjekt. Plan? Ingen. Resultat? Haos. Du brenner tre broer før lunsj og sender ein kollega på krisemøte. Lederevne lukter svovel.

Du klemmer deg fast i trygge hjørnet som ein flått i hundepels. Nekter å flytte deg utan kaviar på sølvfat. Stjernene ser ein vaskemaskin som streiker. Du taper, punktum.

Munnen løper raskare enn hjernen. Du lover tre folk det same – ingen får det. Dobbeltbooking og halve sannheter. Du snakkar deg ut av trøbbel, rett inn i ny.

Du sukker i selvmedlidenhet så tykt du ikkje ser dagens lys. Brukar timen på å analysere ein melding frå 2012 i staden for å jobba. Skallen er hard, men inni er du berre bløt krabbekjøtt i smør.

Du forventar standing ovations for å dukke opp. Publikum: ein sovende katt og ein feiladressert regning. Håret ser ut som fuglebo etter storm. Ingen klappar. Sola går ned i ein sky av egosentrisme.

Skapet er fargekodet, krydderiene alfabetisert, begravelsen planlagt ned i minste detalj. Men du glemte å leve. I dag jaktar du feil hos andre for å unngå å sjå din eigen tomhet. Kontrollfreak er eit fint ord for redningssjuk.

Du veier argument som gull, men ender med å kjøpe den dyre vinen for å unngå konflikt. Heile dagen går med å velje mellom to like dårlige alternativ. Du veljer ein tredje: å sulke. Diplomati er feighet i drag.

Du graver grav til andre, men glemmer å liggje i den sjølv. I dag mistenker du katten din for statskupp. Hevnlysten er lengre enn minnet – du har glemt kva du er sint for, men haden brenner like sterkt.

Du skyter pilar tilfeldig i luften og håpar ein treffer ein sannhet. Du treffer berre ein gås. Bookar reise til Bali for å 'finne deg sjølv'. Finner dyrt øl og solbrann. Frihetssangen lyder som ein ugle med hoste.

Du klatrar opp på ein trapp du sjølv har bygd av regler og rutinar. Toppen er berre eit kaldt tak. Nekter å feire seier fordi feiringa ikkje var godkjent i regnearket. Ambisjonen er ein gravstein i vente.

Du tenker så langt ute at du har glemt kor boksen står. Forklarer kvantefysikk for ein toaster og blir sint når han ikkje forstår. Genialiteten din er einsam – men mest forvirrande for oss vanlige dødelige.

Du drukner i ein suppe av eigen følelser og andres projeksjonar, vill i strømmene. I dag tek du skyld for krig i Midtøsten fordi du så ein trist film i går. Empati er ein lekkasje, og du står knedyp i vatnet.